Cowboy Bebop؛ انیمه‌ ای که خود، یک ژانر است

Cowboy Bebop؛ انیمه‌ ای که خود، یک ژانر است
راهنمای مطالعه

    سال ۱۹۹۸، استودیو Sunrise، انیمه کابوی بیباپ را ساخت که نه تنها در ژاپن، بلکه در دنیا سر و صدا کرد.

    انیمه‌ای انقلابی که می‌توان همچون کتب آسمانی پیشگویی‌های عجیبی را از دل آن درآورد. این انیمه آن چنان ماندگار است که لایو اکشن آن با حضور ستاره‌های مطرح هالیوودی نیز، به هیچ عنوان نتوانست، اندکی به محبوبیت نسخۀ اصلی آن نزدیک شود. یک انیمۀ کلاسیک و به تمام معنا کلاسیک.

    شاید انیمه‌ Cowboy Bebop برای برای طرفداران انیمه نیازی به معرفی نداشته باشد، اما برای کسانی که از دنیای نقاشی‌های متحرک به دورند، همچون فانوسیست که آن‌ها را جذب این جزیرۀ رنگارنگ خواهد کرد.

    انیمه کلاسیک، فیلم آینده

    در آینده، بشریت، سیارات و اقمار خاکی منظومه شمسی را زمینی سازی کرده و در آن ساکن شده است؛ با استفاده از درگاه‌های هایپراِسپیس مردم می‌توانند در کسری از روز خود را به دیگر سیارات برسانند و تجارت یک امر عادی بین مستعمرات فضایی انسانها شده. اگرچه منظومۀ شمسی مکان وسیع و پر مخاطره ای است؛ لذا برای مأموران قانون، دستگیری و رهگیری مجرمین، کار بسیار سختیست.

    بنابراین، برای تکمیل کاستی‌های سازمان پلیس، بشریت به جایزه بگیران رو انداخته است. مبالغ هنگفتی برای بدنام ترین جنایتکاران درنظر گرفته می‌شود و رهگیری و دستگیری این مجرمین خطرناک تنها از دست افراد خاصی برمیاید که از قضا دو تن از آنان را می‌توان در عرشۀ سفینۀ فضایی بیباپ جستجو کرد.

    غوغای دیالوگ‌ها و صحنه‌ها در یک سریال

    پس از دانلود انیمه کابوی بیباپ و اجرای قسمت اول، بعد از تماشای فلشبکی از یک درگیری، تیتراژ ابتدایی سریال، «Tank» را خواهید دید و شنید و متعاقبِ آن با اسپایک اسپیگل و شریکش، جت بلک آشنا خواهید شد. این دو جایزه بگیرانی هستند که سیارات را در می‌نوردند تا مجرمین تحت تعقیب را دستگیر کنند. اگرچه، زندگی در آینده نیز سخت بوده و کفگیرشان به ته دیگ چسبیده است، که البته می‌توان مقصر را اسپایک و جوگیر شدن او در تعقیب و دستگیری مجرمین قلمداد کرد. در صحنۀ آغازین قسمت اول مجموعه، «بلوز سیارکی»، شاهد یکی از بهترین صحنه‌ها و مکالمات مقدماتی در تاریخ تلویزیون خواهیم بود.

    چیزهای زیادی در مورد جت و اسپایک، چه به عنوان فرد و چه به عنوان شریک، از طریق این مکالمۀ بی ادعا به بیننده